Grote grondwettelijke schending | Door Tilo Gräser

In het weekend hebben politici en de politie in opdracht van hen de wet massaal overtreden in de federale hoofdstad, terwijl honderdduizenden vreedzaam demonstreerden tegen de Corona-politiek.

Een commentaar van Tilo Gräser.

Opmerking bij het Rubikon-artikel: De volgende tekst verscheen voor het eerst in „Rubikon – Magazin für die kritische Masse„, in wiens adviesraad Daniele Ganser en Rainer Mausfeld o.a. actief zijn. Aangezien de publicatie onder een vrije licentie (Creative Commons) plaatsvond, neemt KenFM deze tekst over voor secundair gebruik en wijst er expliciet op dat het Rubicon ook afhankelijk is van donaties en ondersteuning nodig heeft. We hebben veel alternatieve media nodig!

De 29e augustus 2020 in Berlijn was een succes – eens te meer voor al diegenen die niet alleen in de Corona-crisis voor een ander beleid hebben gedemonstreerd. Volgens schattingen van ooggetuigen kwamen minstens 300.000 mensen bij elkaar, velen ook uit andere landen, die lieten zien wat ze denken van regerende en gevestigde partijen – namelijk heel weinig. Het was een bonte mengeling van mensen van verschillende generaties en met verschillende visies – voor zover ze herkenbaar werden gemaakt: sommige serieus, sommige vrolijk, sommige dansend, sommige zittend, sommige met spandoeken of maskers, sommige zwaaiend met vlaggen, sommige ondersteunend door hun aanwezigheid.

Om het maar meteen te zeggen: er waren ook mensen die geloven dat de toekomst in het verleden van Duitsland ligt. Hun vlaggen waren steeds weer te zien, maar ze waren duidelijk in de minderheid.

Eerlijk gezegd was het ook een succes voor de Berlijnse politie, die in verschillende gevallen illegaal tegen de vreedzame demonstranten optrad, maar in overeenstemming met de eerder aangekondigde harde lijn van Binnenlandse Senator Andreas Geisel. De beslissingen van de rechtbank, die het vorige verbod op demonstraties en rally’s op vrijdag had opgeheven, werden massaal genegeerd. De administratieve rechtbank van Berlijn ging ook voorbij aan de verwijzing van de administratieve rechtbank van Berlijn dat de verordening inzake de bescherming tegen infecties van de hoofdstad in paragraaf 4 het dragen van mondkapjes alleen in gesloten ruimten gelast. Zo moesten de politieagenten in de zon staan in volle gevechtsuitrusting, zelfs met helmen en maskers op.

De macht toonde zijn arrogantie op grote schaal en deed veel om te voorkomen dat nog meer mensen zich in de Duitse hoofdstad zouden verzamelen en om te laten zien wat ze dachten van de heersende politiek in de Corona-crisis. Sinds ongeveer 11.30 uur ben ik al negen uur lang oog- en oorgetuige van de gebeurtenissen, heb ik geobserveerd, gefotografeerd en gesproken met de deelnemers, en op dit punt wil ik graag samenvatten wat ik gezien en gehoord heb, voor zover dat te zijner tijd mogelijk is.

Provocatie van de politie

Met de hulp van de politie kon worden voorkomen dat nog meer dan de naar schatting 300.000 mensen naar de demonstratie en rally op de Straße des 17 zouden komen. Dit gebeurde met wegversperringen, blokkades en steeds weer met de dreiging om de demonstratie en de rally te verbreken.

Er werden situaties uitgelokt waarin de demonstranten in de Berlijnse Friedrichstrasse helemaal niet de vereiste afstand konden bewaren: door te voorkomen dat de demonstratieprocessie met haar leider op het kruispunt van de Friedrichstrasse en de Torstrasse zich zou verplaatsen en de mensen zich zou laten verspreiden. Bovendien werden de ingangen van de zijstraten waarin de demonstratiemars zich had kunnen verspreiden, geblokkeerd om de afstanden die deel uitmaakten van het hygiëneconcept van verzoekster Nils Wehner te kunnen handhaven. Uiteindelijk werden de mensen aan de Friedrichstraße van alle kanten urenlang omsingeld.

Herhaalde interventies van advocaat Markus Haintz, een van de in totaal 30 advocaten aan de zijde van de demonstratie en bijeenkomst, werden blijkbaar genegeerd door de politie. Dit varieerde van een verzoek om het filmen van de surveillances te stoppen tot het afnemen van de helmen, omdat de demonstranten geen gevaar of strafbare feiten vormden. De politieagenten waren in volle gevechtsuitrusting en stonden tegenover de duidelijk vreedzame burgers, die door de organisatoren herhaaldelijk werden opgeroepen zich niet te laten provoceren en vreedzaam te blijven ondanks alle problemen.

De politie eiste dat de demonstranten mond en neus bedekking zouden dragen nadat ze ervoor gezorgd hadden dat de vereiste afstanden helemaal niet meer konden worden aangehouden. Zij maakten gebruik van het feit dat de Berlijnse administratieve rechtbank vrijdag ook had besloten dat de politie „verdere evenredige voorwaarden kan opleggen om concrete gevaren tegen te gaan“. Deze vermeende gevaren werden echter veroorzaakt door het hoofd van het politiekorps, Stephan Katte, zelf toen hij de vele duizenden mensen in de Friedrichstraße verhinderde te vertrekken in de richting van de Straße des 17.

Suggesties van de aanvrager en de advocaten om de zijstraten te openen om plaats te maken werden door de politie genegeerd. Toen de demonstranten, zoals verwacht, weigerden de vereiste mondkapjes aan te brengen, verklaarde de politieleiding de demonstratie ontbonden. Eerder had advocaat Haintz via de microfoon aan iedereen gemeld dat de politie had toegegeven en de demonstratie kon doorgaan, maar er gebeurde niets van dien aard. Hoewel de politieketen plotseling zijn plaats op het kruispunt van de Friedrichstraße/Torstraße verliet, bleven politievoertuigen de weg blokkeren – achter hen stonden drie waterkanonnen stand-by, wat bewijst dat het een geplande provocatie van de kant van de politie was.

De gewelddadige evacuatie van de straat heeft echter niet plaatsgevonden. De meeste demonstranten bleven lange tijd op straat zitten nadat er werd gezegd dat er een dringend beroep op de rechter was tegen de politiemaatregelen. Er waren geïsoleerde incidenten, onder andere toen een man op het kruispunt werd gearresteerd door ten minste een dozijn politieagenten.

Bij een geblokkeerde zijstraat, Claire Waldoff Street, begonnen boze demonstranten de barrières te overvallen totdat de demorangers tussenbeide kwamen en hen vertelden dat ze rustig moesten blijven. Toen de demonstranten in de Friedrichstraße rond 15.30 uur vanuit de Torstraße naar Unter den Linden begonnen terug te stromen, probeerde een politieketen op het niveau van het Friedrichstadtpalast hen nog tegen te houden tot ze gewoonweg door de mensen werden overspoeld.

Massa’s en randverschijnselen

Zo konden de duizenden die in de Friedrichstraße hadden standgehouden, zich een weg banen naar de Straße des 17. Juni, waar de grote rally op de Siegessäule al aan de gang was. Terwijl de demonstranten aan de rechterkant van de straat Unter den Linden vreedzaam naar de Brandenburger Tor en de Victory Column liepen, liepen op de rechterrijstrook voor de Russische ambassade op hetzelfde moment al tal van duidelijk rechtse en rechtsextremisten met de politie in de clinch.

Deze lijken zodanig te zijn geëscaleerd dat de straat Unter den Linden tussen de Wilhelmstraße en de Friedrichstraße later volledig werd afgesloten door een massale aanwezigheid van politie. Er waren strafbare feiten gepleegd, een politieagent legde uit aan de ondervraging van voorbijgangers toen ik daar rond 19.30 uur langskwam.

Maar de rechtse partijen bleven die dag over het algemeen een marginaal fenomeen, ook al haalden ze ’s avonds weer de krantenkoppen toen sommigen van hen probeerden het Reichstag-gebouw binnen te komen. De naar verluidt antifascistische tegendemonstranten in de zijstraten bleven ook perifere fenomenen, die, gemaskerd, niets anders konden bedenken dan het chanten van „Nazi’s uit“ en soortgelijke slogans.

De straat van 17 juni liep ’s middags steeds meer vol, steeds meer mensen stroomden naar de Victory Column, waar op een podium speeches werden gehouden, initiatieven als de „Moedige Makers“ en de „Klaaggodinnen“ werden gepresenteerd en ook samen werden gezongen. Naast Robert F. Kennedy Jr., neef van John F. Kennedy, waren de sprekers onder meer de arts Bodo Schiffmann, de voetballer Thomas Berthold, de organisator Michael Ballweg van het Stuttgart-initiatief „Querdenken 711“, de auteur Heiko Schrang, het kapitalisme en de elitecriticus Herrmann Ploppa en vele anderen, onder wie voormalige politieagenten en leden van de Duitse strijdkrachten. Ze hadden niet alleen kritiek op het beleid van de federale en deelstaatregeringen in de Corona-crisis met het oog op de gevolgen. Zo is Heiko Schöning van de „Ärzte für Aufklärung“ (Artsen voor de Verlichting) volgens de Wereldgezondheidsorganisatie WHO in strijd met de officiële verklaringen over het Sars-CoV-2-virus en de ziekte van Covid-19 die het veroorzaakt.

De sprekers maakten ook duidelijk dat steeds meer mensen de machthebbers en de partijen wantrouwen, evenals de gevestigde media. Dit werd bevestigd met een massaal applaus door de vele duizenden bij de Victory Column en in de toegangswegen, die de gebeurtenissen op het podium konden volgen via videoschermen en pit-torens. Dit werd ook toegejuicht door student David Claudio Sieber, die verslag deed van wat hij als lid van de Groene Partij meemaakte toen hij de heersende mening over het coronavirus probeerde te betwisten. Wat hij heeft gemeld over de arrogantie en onwetendheid van de leidende groene politici doet mij misschien niet alleen denken aan soortgelijke ervaringen uit de DDR-tijd.

Basisstemming voor verandering

Het programma op het podium en de mengeling van honderdduizenden mensen uit Berlijn en andere regio’s van Duitsland en uit het buitenland, van wie sommigen de demonstratie en de rally niet konden halen vanwege de politiële cordons, lieten zien dat het geen rechtse gebeurtenis was of een gebeurtenis met een „rechtse basisstemming“, zoals sommige media opnieuw beweerden. Steeds weer werd „vrede – vrijheid“ geroepen en ook de liefde werd steeds weer verkondigd – evenals een constituerende vergadering, die een nieuwe grondwet wil uitwerken op basis van de basiswet.

Als dit de juiste manier van denken is, dan moet men zich afvragen wat de houding is van degenen die zoiets beweren. Deze laster komt alleen ten goede aan degenen die regeren en regeren en aan de machtigen die ze dienen. Dat veel van de deelnemers ook niets meer te maken willen hebben met de vermeende linkse partijen die in Berlijn regeren, zoals de SPD, de Groenen en de linkse partij, kan aan zichzelf worden toegeschreven – ook aan hun harde en eerder aangekondigde escalatiepolitiek met betrekking tot de gebeurtenissen van zaterdag.

Deze onwettige escalatie van de politie volgens de politieke richtlijnen van Binnenlandse Senator Andreas Geisel (SPD), die zelfs uitspraken van het Hogere Bestuurshof van Berlijn-Brandenburg negeerde, werd op zaterdagavond en zondag voortgezet. De rally op de Siegessäule eindigde zoals gepland om 20.30 uur op zaterdag. De politie had zich ingehouden en eiste slechts herhaaldelijk dat mensen zich meer uit elkaar zouden bewegen om de vereiste afstanden te bewaren. Na de rally zou het kamp aan de Straße des 17. Juni, dat door het Hogere Bestuurshof was bevestigd, beginnen.

Volgens de organisator Michael Ballweg benaderde de politie hem na de rally en kondigde aan dat het kamp verboden was en onmiddellijk ontbonden moest worden. Ballweg had daarop het bijbehorende verbodsbericht geëist, maar had het niet voor 15 uur ’s middags op zondag ontvangen. In plaats daarvan negeerde de politie opnieuw het beroep („bezwaar“) en ontruimde het terrein bij de Victory Column tot zondagmiddag met geweld. Volgens ooggetuigen is een aantal gewonden niet direct geholpen door het gewelddadige optreden van de politieagenten in gevechtsuniform. Brandweerman Martin Wiese volgde het incident via online livestream en informeerde het brandweercentrum. Vervolgens stuurde de brandweer een commandovoertuig en twee ambulances naar de overwinningskolom, meldde Wiese.

Massief politiegeweld

De journalist Boris Reitschuster deed er online verslag van [op www.reitschuster.de]:

„Eigenlijk wilde ik een video knippen van de Berlijnse demonstratie vanavond en er dan een verslag over schrijven. Kort voor middernacht kreeg ik het bericht dat het kamp van de demo-organisatoren van Querdenken 711 onverwacht zou worden opgeheven. Ik ging haastig op de fiets zitten en reed terug. En geloofde mijn ogen niet. De politie stond op het punt om een ’spontane demonstratie‘ op te breken: Toen alle camera’s en bijna alle journalisten weg waren, maakten de officieren uiteindelijk midden in de nacht het plein rond de Victory Column vrij.

De naar schatting 1.000 tot 1.500 overgebleven demonstranten, waarvan de meesten op de grond zaten, weigerden het plein te verlaten na herhaalde verzoeken van de officieren. Als reactie daarop gingen de ordediensten brutaal te werk – maar alleen de Berlijnse politie en tot op zekere hoogte de politie van Brandenburg, het contrast met de Nedersaksische en Beierse politie, die ook werden ingezet, was enorm. Je kunt het bekijken in mijn livestream geüpload op YouTube. In de video is op tijdstempel 1:11.59 te zien hoe een politieagent op het hoofd van een op het asfalt liggende man op zijn knieën drukt.

Als ik de scène film, hoewel ik mijn perskaart voor me houd en me expliciet identificeer als pers, word ik eerst weggeduwd en vervolgens weggesleept voor meters. Een duidelijke, onaanvaardbare obstructie van de pers, vooral tijdens de dienst. (…) Het is interessant dat alleen het optreden van de politie heeft geleid tot een massale overschrijding van de minimumafstanden, terwijl deze voordien ten minste gedeeltelijk waren nageleefd …“.

Wat Reitschuster meldt, bevestigt in de basislijnen wat ik al in de Friedrichstraße heb waargenomen en meegemaakt.

De politie ondernam op zondagmiddag een soortgelijke actie tegen het geregistreerde zijdelingse denkgebeuren in het Mauerpark in Berlijn. De politie beweerde opnieuw dat de deelnemers zich niet hielden aan de geldende hygiënevoorschriften, zoals mond-neusbescherming en afstandsregels. Volgens de Berliner Morgenpost hebben de organisatoren de vergadering vervolgens zelf ontbonden en een spontane vergadering geregistreerd. Maar dit hield de politie niet tegen, die ook de certificaten die veel deelnemers presenteerden, negeerde.

Zoals Hermann Ploppa van Mauerpark meldde, werd Anselm Lenz van het Berlijnse initiatief voor democratisch verzet door de politie gearresteerd terwijl hij kranten verspreidde, gedwongen een masker op te zetten en weggesleept. De deelnemers waren omsingeld terwijl een naburige demonstratie met rust was gelaten door vermeende antifa-activisten.

Politieke verantwoordelijkheid

De Berlijnse politie heeft zo de eerder aangekondigde harde koers van de Berlijnse roze-rood-groene staatsregering onrechtmatig en ongrondwettelijk afgedwongen tegenover de critici van het Corona-beleid van de federale en deelstaatregeringen. De herhaalde oproepen van de organisatoren en demonstranten aan de „burgerpolitieagenten“ om geen geweld te gebruiken en geen illegale bevelen op te volgen, zijn blijkbaar ongehoord gebleven – vooral de oproepen „Doe mee“ aan de gehelmde gevechtsuniformen.

Dat politieagenten niet blindelings politiek gemotiveerde bevelen moeten opvolgen, werd zondag bevestigd door de Federale Werkgroep van Kritische Politieagenten en Politievrouwen (Hamburger Signal) in een verklaring met de titel „Demonstratieverboden – Net als in de jaren ’70, ’80“ over de Berlijnse gebeurtenissen die vier van hen ter plaatse hebben waargenomen. Zij bevestigen onder andere de waarnemingen van de deelnemers:

„Gisteren waren er volgens onze betrouwbare schatting honderdduizenden mensen in de straten van het centrum van Berlijn met verschillende demonstratiedoelen en in minstens zeven verschillende demonstraties.“

Ze schrijven:

„Wat echter het meest in het oog springt, is dat het aantal deelnemers van de volledig ten onrechte als Corona-tegenstanders bestempelde demonstranten – ook nu weer – om politieke redenen ver – zeer ver – te laag is vastgesteld.

Daarnaast is het gebruikelijk om – onder andere op oudejaarsavond – het geschatte aantal deelnemers aan evenementen in Berlijn te schatten, wanneer de Brandenburger Tor met zijn zesbaansweg van de Strasse des 17. Juni naar de Siegessäule gevuld is met mensen, om ervan uit te gaan dat er ongeveer een miljoen deelnemers zijn. Waarom was en is het hier anders?

Lees wat de kritische politieagenten opmerkten toen ze de lijn van de Senaat volgden:

„We hebben procedures meegemaakt zoals de antikernenergiedemonstraties in Brokdorf, Wackersdorf, Gorleben en elders. Zelfs nu nog in het mediacircus. Gedeeltelijk dezelfde dingen gebeurden bij de grote vredesdemonstraties in die tijd.“

Dit was gebeurd ondanks de „ontspannen en vreedzame sfeer“ onder de demonstranten – „Zoals op 3 oktober 1990 op dezelfde plaats gebeurde: 1e vakantie voor de (zgn.) Duitse Eenheid“.

Wat de vertegenwoordigers van het „Hamburger signaal“ hebben waargenomen en op hun website kunnen worden gelezen, bevestigt ook wat ik heb gezien en gehoord, vooral wat betreft de soms provocerende verschijning van politieagenten. Het is ook interessant wat ze schrijven over de juiste „Storming the Reichstag“ op zaterdagavond.

De kritische politieagenten zeggen ook: „We zijn ontzet over wat de officiële media weer eens met de feiten (moeten) doen. Ze vragen zich af „Hoe kan zo’n rotzooi rapportage – de te prijzen uitzonderingen lossen de algemene indruk niet op, want radio + tv blijven de feiten volledig ontkennen?

Thomas Wüppesahl, federaal woordvoerder van het „Hamburgersignaal“, benadrukt uiteindelijk

„We hebben niets tegen een ordelijk en fatsoenlijk journalistenlandschap, we hebben niets tegen ‚de‘ politici of ‚de‘ politici, maar hooguit, helaas, tegen veel politici die hun werk ondermaats doen. Zo zien steeds meer mensen in dit land het en worden het door zo’n zelden stomme verbodsmaatregel, ook al heeft ‚zijn‘ politie het achteraf of door de manier waarop de inhoud van de rapporten het bevestigt.

Ik heb niets meer toe te voegen, daar ben ik het mee eens, behalve dat ik me aan onze lezers moet verontschuldigen voor het feit dat de gebeurtenissen van zondag mijn verslag langer hebben gemaakt dan verwacht.

+++

Dit artikel werd gepubliceerd op 30.08.2020 in Rubikon – Magazin für die kritische Masse

+++

Foto bron: Kai Stuth

+++

KenFM streeft naar een breed spectrum aan meningen. Opinieartikelen en gastbijdragen hoeven niet de mening van de redactie te weerspiegelen.

+++

Vind je ons programma leuk? Informatie over verdere ondersteuningsmogelijkheden vindt u hier: https://kenfm.de/support/kenfm-unterstuetzen/

+++

Nu kunt u ons ook ondersteunen met Bitcoins.

BitCoin-adres: 18FpEnH1Dh83GXXGpRNqSoW5TL1z1PZgZK

Hinterlasse eine Antwort